De swingende democratie

 Voor de studiedagen van de Almeerse gemeenteraad heeft de griffie elke fractie gevraagd om hun visie op 'de swingende democratie' te geven. Bijgaand de bijdrage van D66 Almere.
Na de diverse dansprogramma’s met BN’ers, nu de ‘swingende’ democratie.

Met onze eigen BA’ers, Bekende Almeerders, althans dat is de bedoeling, dat het publiek ons beter leert kennen…

Voor veel inwoners van Almere is politiek een ‘ver van mijn bed show’ en een soort marionettentheater. Wat is dus voor de komende jaren de opgave om van dit wat stoffige imago af te komen? Hoe krijgt de politiek in Almere meer ‘schwung’? Hoe leren we dansen met elkaar als raadsleden, met inwoners, met maatschappelijke partners en anderen?

Als fractieassistent heb ik de afgelopen jaren back- stage meegemaakt, nu sta ik zelf op de dansvloer. De eerste tonen van de muziek klinken al. Best spannend, vooral omdat het niet in een decor is waar alles kan; integendeel, het politieke theater is nu minimalistisch ingericht, want de baas van de danszaal heeft de hand voorlopig op de knip.

Kan de democratie dan nog swingen? Of is er sprake van demokramp en een continue politiek slecht nieuws gesprek met onze ‘externe’ danspartners? Een politiek requiem waar weinig reden tot vermaak is. We lijken voorzichtig om elkaar heen draaien zonder dat iemand de leiding neemt van deze dans... Vooralsnog is het aftasten en regelmatig op elkaars tenen staan. Nee..dat langzaam rond schuifelen, dat slowen is niks voor mij. Laten we gauw een andere, vlottere plaat opzetten waardoor alle danspartners er zin in krijgen om elkaar lekker vast te pakken en over de vloer te zwieren! Ook met minder kun je lol hebben!

De dansers van D66 kiezen ervoor, en de deelname aan de coalitie bewijst dat, om deze dans te leiden en duidelijke stappen te zetten. Wie kan, volgt. Volgens goed D66-gebruik krijgt degene die daartoe nu niet in staat is, eerst nog wat bijles. We waken voor muurbloempjes, die moeten ook met de voetjes van de vloer.

Hoe ziet de choreografie van deze politieke dans eruit?

Er ligt voor de komende 4 jaar een basis. De choreografen van het coalitieakkoord hebben een stevige dansvloer gelegd waarop het college de voorstelling vorm gaat geven. Zo stevig, dat er complexe figuren gemaakt kunnen worden waarmee het publiek bij tijd en wijle verrast zal worden. Als fractie en individuele raadsleden maken we onze eigen deelchoreografie.
Geen line-dance waarbij we in het gelid zoveel mogelijk dezelfde pasjes moeten maken als de rest van het gezelschap. Nee, we nemen de ruimte en geven eigen accenten aan de dans. Accenten die aansluiten op de uitgangspunten van de voorstelling, maar deze ook een eigen herkenbare kleur meegeven. Noem het een solo.
In het najaar is de première van de voorstelling, de tournee is geboekt voor 4 jaar!

De voorstelling is niet statisch maar komt mede tot stand door interacties met de inwoners en anderen in onze omgeving. De hoogste dansbaas, oftewel de rijksoverheid, bepaalt of ons gezelschap in een grotere zaal mag spelen. Om onze voorstelling zo toegankelijk mogelijk te houden, spelen we die gevraagd en ongevraagd ook in de wijken. We stimuleren daar de inwoners en andere partners om ideeën voor de voorstelling aan te leveren; wie durft, kan zelf de dansvloer betreden en zich mengen in het dansgedruis… Graag zelfs!

Daarmee wordt de participatieladder net zo bekend als –stairway to heaven- van Led Zeppelin.

Wie echt wil dansen, moet dus niet in het ‘stadhuis-theater’ blijven zitten; niet gelijk de dans weigeren als een ingezette plaat je niet aanspreekt.. Open armen, een uitnodigende en oprechte lach, en soms wat ‘dirty dancing’ verhogen de kans dat onze danspartners aan het eind van danstournee om een reprise van dit swingende gezelschap vragen.

Deel via: